Non-Spesifik Kronik Boyun Ağrılı Bireylerde Telerehabilitasyon Tabanlı Ağrı Nörobilim Eğitiminin Etkinliğinin Incelenmesi

Abstract

Bu çalışma Non-spesifik kronik boyun ağrılı bireylerde telerehabilitasyonla uygulanan Ağrı Nörobilim Eğitiminin (PNE) ağrıyla ilişkili faktörler (ağrı şiddeti, ağrı bilgisi, kinezyofobi, ağrı katastrofizasyonu), disabilite ve yaşam kalitesi üzerindeki etkilerinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Çalışmaya 18 - 55 yaş arası 20 non-spesifik kronik boyun ağrılı birey dahil edildi. Katılımcılar randomize şekilde çalışma grubu ve kontrol grubu olmak üzere iki gruba ayrıldı. Her iki gruba da altı hafta boyunca haftada iki gün telerehabilitasyonla boyun egzersizleri verildi. Çalışma grubuna egzersizlere ek olarak Ağrı Nörobilim Eğitimi (PNE) verildi. Bireylerin demografik özellikleri, dinlenme ve aktivite sırasındaki ağrı şiddeti (NPRS), ağrı bilgisi (NPQ), disabilite seviyeleri (NDI), kinezyofobi (TKÖ), katastrofizasyon (PCS) ve yaşam kaliteleri (WHOQOL-BREF) kaydedildi. Tüm değerlendirmeler başlangıçta ve altı hafta sonunda tedavi sonrası tekrar edildi. Grupların demografik özellikleri arasında fark yoktu (p>0,05). Tedavi öncesi değerlendirilen tüm parametrelerde gruplar arasında anlamlı bir fark yoktu (p>0,05). Tedavi sonrası değerlendirilen parametrelerden sadece ağrı bilgisinde çalışma grubu lehine anlamlı bir fark vardı (p=0,001). Kontrol grubunda başlangıç değerlendirmelerine kıyasla tedavi sonrası dinlenme ve aktivite sırasındaki ağrı şiddeti, disabilite seviyesi, yaşam kalitesinin genel sağlık ve fiziksel yaşam kalitesi alt boyutları ölçümleri açısından karşılaştırılmasında istatistiksel olarak anlamlı fark vardı (p<0,05). Çalışma grubunda ise başlangıç değerlendirmelerine kıyasla tedavi sonrası değerlendirmelerin karşılaştırılmasında yaşam kalitesinin sosyal yaşam kalitesi alt boyutu hariç diğer tüm parametrelerde istatistiksel olarak anlamlı fark vardı (p<0,05). Tedavi öncesi ve sonrası değişim karşılaştırmasında değerlendirilen parametrelerden ağrı bilgisindeki değişim çalışma grubu lehine anlamlı idi (p=0,001). Ayrıca değerlendirilen parametrelerden ağrı katastrofizasyonundaki değişimde çalışma grubu lehine istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulundu (p<0,05). Sonuç olarak non-spesifik kronik boyun ağrılı hastalarda egzersize ek olarak PNE’nin kullanımı ağrı şiddetini, disabiliteyi, kinezyofobiyi ve ağrı katastrofizasyonunu azaltır, yaşam kalitesini artırır. Tek başına egzersiz uygulamasına kıyasla ağrı katastrofizasyonu azaltmada daha etkilidir. Özellikle kronik ağrıda bozulmuş ağrı inanışlarını değiştirmede PNE’nin kullanımı faydalı olabilir. Kronik ağrı tedavisinde güncel yaklaşımlardan olan PNE’nin telerehabilitasyonla uygulanabilirliği hem sağlık harcamalarından tasarruf hem de zaman ve mekandan bağımsızlık açısından gelişmeler sağlayıp kronik ağrılı bireylerde fizyoterapinin faydalarını ve erişilebilirliğini artıracaktır.

Alternate abstract:

This study aimed to examine the effects of Pain Neuroscience Education (PNE) with telerehabilitation on pain-related factors (pain intensity, pain knowledge, kinesiophobia, pain catastrophization), disability and quality of life on patients with nonspecific chronic neck pain. Twenty individuals with non-specific chronic neck pain aged between 18 and 55 years were included in the study. Participants were randomly divided into two groups as experimental group and control group. Neck specific exercises with telerehabilitation were applied to both groups twice a week for six weeks. Pain Neuroscience Education (PNE) was held to the study group in addition to the neck exercises. Demographic characteristics, pain intensity at rest and activity (NPRS), pain knowledge (NPQ), disability (NDI), kinesiophobia (TKS), pain catastrophization (PCS), and quality of life (WHOQOL-BREF) were evaluated. All assessments were repeated before treatment and at the end of six weeks post-treatment. There was no difference between the demographic characteristics of the groups (p>0.05). There was no significant difference between the groups in all parameters evaluated before treatment (p>0.05). Among the parameters evaluated after treatment, there was a significant difference in favor of the experimental group only in pain knowledge (p=0.001). There was a statistically significant difference in the comparison of pain intensity during rest and activity, disability, general and physical sub-dimensions of quality of life after treatment compared to the initial evaluations in the control group (p<0.05). In the experimental group, there was a statistically significant difference in all parameters except the social sub-dimension of the quality of life when comparing the post-treatment evaluations compared to the initial evaluations (p<0.05). The change in pain knowledge was significant in favor of the experimental group. (p=0.001). In addition, a statistically significant difference was found in favor of the experimental group in the change in pain catastrophization (p>0.05). As a result, the use of PNE in addition to exercise in patients with non-specific chronic neck pain reduces pain intensity, disability, kinesiophobia, pain catastrophization and increases quality of life. It is more effective in reducing pain catastrophization compared to exercise alone. The use of PNE may be helpful in changing pain beliefs, especially in chronic pain. The applicability of PNE, which is one of the current approaches in the treatment of chronic pain, with telerehabilitation will increase the benefits and accessibility of physiotherapy in patients with chronic neck pain by providing improvements in terms of both savings in health expenditures and independence from time and location.