Avrupa’da radikal sağ partiler ve göç karşıtlığı: Güvenlik temaları ekseninde göç karşıtı söylemin ınşası

Abstract

Uluslararası göçler, Avrupa’nın İkinci Dünya Savaşı sonrası yaşamakta olduğu sosyal ve ekonomik dönüşümün en önemli deneyimlerinden birini teşkil etmektedir. Ancak Avrupa’daki genel resme bakıldığında, son yıllarda göç olgusuna ve göçmenlere giderek artan oranda güvenlik kaygılarıyla rol biçme eğilimi dikkat çekmektedir. Avrupa’da radikal sağ siyasi partiler, göç karşıtı ve popülist politikalarıyla göç konusunda bu yaklaşımları inşa eden en etkin aktörlerdendir.

Bu tez çalışması, Avrupa’da göç karşıtı politikaların güvenlikleştirme sürecinin bir ürünü olduğunu ve bu sürecin en etkin aktörlerinden olan radikal sağ partilerin göç karşıtı söylemlerini ve yaklaşımlarını bazı ortak güvenlik temalarını kullanarak bir inşa süreci kapsamında oluşturmakta olduklarını ortaya koymaktadır. Bu temalar ulusal güvenlik, ekonomik güvenlik, kültürel güvenlik ve iç güvenlik şeklinde sınıflandırılabilmekte; temaların kullanım ağırlıkları ülkelerin tarihsel, sosyal ve kültürel farklılıklarından yoğun biçimde etkilenmektedir. Tez çalışmasında bu farklılıkların etkileri, güvenlikleştirme sürecini incelemek için bir şablon geliştirilerek ve göç karşıtı politikalarıyla seçim başarısı kazanmış iki radikal sağ parti olan Avusturya’dan FPÖ (Avusturya Özgürlük Partisi) ve İsveç’ten SD (İsveç Demokratları) partileri bu şablon kapsamında analiz edilerek incelenmiştir.

Bunun yanı sıra, genel olarak bakıldığında sanayi sonrası toplumda üretim şekillerinin uğradığı dönüşümle birlikte küreselleşme ve bütünleşme gibi deneyimlerin Avrupa’da refah devleti anlayışını tartışmaya açtığı ve aslında göçün bu tartışmada bir mücadele alanı olarak örnek olay işlevi gördüğü çıkarımına ulaşılmıştır. Bu kapsamda birçok politika gibi göç politikaları ve entegrasyon stratejilerinin de yeniden tanımlanması gerekmektedir. Ancak bu tanımlamayı yapabilme konusunda hız, etkinlik ve dahil etme açısından ulusal ve ulusüstü düzeydeki farklılıklar, Avrupa ülkelerinde göç konusunda karşıt seslerin var olmasına ve gelişimine katkıda bulunmaktadır.

Alternate abstract:

International migration has been one of the most significant elements in Europe’s social and economic transformation after the Second World War. However, in the political and social structures of today’s Europe, there is a dramatically increasing trend of framing migration and casting a role for migrants in relation to security concerns. One of the most influential actors in this process of constructing such approaches to migration and migrants are radical right parties through their use of anti-immigrant and populist policies.

This dissertation reveals that anti-immigrant policies in Europe result from a process of securitization, and that, within this process, radical right parties have been formulating discourses and approaches through a construction process by using some common security themes. These security themes can be classified as national security, economic security, cultural security and internal security. The frequency with which radical right parties use these themes may vary according to the specific historical, social and cultural characteristics of a particular country. The impact of these differences is studied in this dissertation by first developing a framework to analyse the securitization process and by analysing two radical right parties that achieved election success with their anti-immigrant policies: Freedom Party of Austria ( FPÖ) from Austria, and Sweden Democrat (SD) from Sweden.

The findings of this research indicate that the challenges facing postindustrial European society, such as transformations in production modes, globalisation and integration, have led to a questioning of the European social state model and welfare state model by opening them into discussion. In this regard, international migration has been serving as a “field of challenge” and a “case study” for these discussions. As a result, as with its other major policies and strategies, Europe certainly needs to re-define its’ immigration policies and integration strategies. However, national and supra-national differences in terms of the speed, efficiency and inclusiveness with which this process of re- definition is being carried out, have been triggering and strengthening oppositional voices to migration in European countries.