Content area
Abstract
Eski Anadolu Türkçesi, Oğuzca‟nın yazı dili olarak, bilinen ilk eserlerini verdiği dönemdir. Eski Anadolu Türkçesi ve onun devamı olan Osmanlı Türkçesi Türkiye Türkçesinin geliĢim sürecini takip edebilmek adına oldukça önemlidir.
Eski Anadolu ve Osmanlı Türkçesi dönemlerinde birçok alanda önemli eserler yazılmıĢtır. Bu dönemlerde eser verilen alanlardan birisi de tıp ve eczacılıktır. Bu metinler Türkçenin yazıldıkları dönemlerdeki bilimsel yetkinliğini değerlendirmek açısından önemli kaynaklardır. ÇalıĢmamızda 17. yüzyıl hekimlerinden Bülbülzâde Ali‟nin “El-Fevâ'idü'l-Hıbriyye Fi't-Tâ'ûn Ve'l-Vebâ” adlı eseri incelenmiĢtir. Eserin konusu taun ve salgın hastalıklardan korunmak üzerinedir.
ÇalıĢmamızın giriĢ bölümünde tıp metinlerinin Türk dili çalıĢmalarındaki yeri ve öneminden bahsedilerek 16. ve 17. yüzyıllarda eser veren baĢlıca hekimler ve bu hekimlerin Türkçe eserleri hakkında bilgiler verilerek bu çalıĢmaya konu olan Bülbülzâde Ali ve eseri tanıtılmıĢtır. Bu bölüm, çalıĢmanın kapsamı, amacı ve yöntemi belirtilerek sonlandırılmıĢtır.
Ġnceleme bölümünde eser imlâ ve Ģekil özellikleri ile sözcük türleri yönünden incelenmiĢtir. ÇalıĢmanın dördüncü bölümü eserin çeviri yazıya aktarılmasından oluĢmaktadır. Dizin bölümü eserin gramatikal indeksi ve özel adlar indeksinden oluĢmaktadır. Dizinlerde eserde geçen sözcüklerin anlamları, kullanıldıkları yerler ve madde baĢı sözcüklerin kaçar kez geçtiği de gösterilmiĢtir. Ekler bölümünde orijinal metin bulunmaktadır.





