Comparison of Imposter-Related Groups Based in Pisa 2018 Dataset

Abstract

Fraudulent feelings affect some people in a way that they don’t attribute their success to effort and intelligence. Instead, they feel that they succeed because of luck or a mistake. These people are said to have imposter syndrome (Koç Doğan & Yenel, 2022). Identification of factors associated with imposter syndrome during school years may help (Corkett & Benevides, 2011). The study aims to examine the differences between three student groups: students with imposter feeling, students with imposter syndrome, and students without imposter syndrome based on PISA 2018 data. The students were separated into three groups, which are students with imposter feeling, students with imposter syndrome and without imposter syndrome, according to their self-efficacy, fear of failure, and mathematical literacy performances. Comparisons among three groups were made with respect to variables that are associated with imposter syndrome. The means of each group were compared. Results indicated that imposter syndrome and imposter feeling could be related to students’ economic, social, and cultural status, sense of belonging to the school, parental support, and attitudes toward competition.

Alternate abstract:

Aldatıcı duygular, bazı insanları başarılarını çabaya ve zekaya bağlamayacak şekilde etkilemektedir. Bunun yerine başarılarının kaynağının şans ya da bir hata olduğunu düşünürler. Bu kişilerde imposter sendromu veya kaynaklarda geçen adıyla sahtekârlık sendromu olduğu söylenir (Koç Doğan & Yenel, 2022). Okul yıllarında sahtekârlık sendromuyla ilişkili faktörlerin inclenmesi öğrencilere bu sendromdan kurtulmaları için yardımcı olabilir (Corkett & Benevides, 2011). Çalışma, PISA 2018 verilerine bakarak sahtekârlık sendromuyla ilişkili olabilecek üç grubun arasındaki farkları incelemeyi amaçlamaktadır. Öğrenciler PISA 2018 verilerine göre; öz yeterlik, başarısızlık korkusu ve matematik okuryazarlığı performanslarına göre gruplara ayrılmıştır; potansiyel sahtekârlık sendromu olabilecek öğrenciler, sahtekârlık sendromu olan öğrenciler ve sahtekârlık sendromu olmayan öğrenciler. Sahtekârlık sendromu ile ilişkili değişkenler açısından her grubun ortalamaları karşılaştırılmıştır. Sonuçlar, potansiyel sahtekârlık sendromu olabilecek, sahtekârlık sendromu olan ve sahtekârlık sendromu olmayan öğrencilerin karşılaştırılan değişkenler arasındaki en büyük farkın ekonomik, sosyal ve kültürel statüleri, okula aidiyet duygusu, ebeveyn desteği ve rekabete yönelik tutumları olduğu görülmüştür.